Met zweefvliegen begonnen door een enthousiaste praktikante die voor mij werkte.

Eerste passagierstart op Ypenburg gemaakt met de PH 217, K7, lierstart, los gekoppeld, looping flickrol en zoomer en gelijk overgevlogen naar de hangaar. Te veel voor een eerste start,  met knikkende knieen  uitgestapt maar  gelijk besmet met het zweefvirus …. je komt er nooit meer vanaf.

In 1978 bij DSA  gaan vliegen op Ypenburg met de “vijand ZCR” aan de overkant van de harde baan.

In ’81 ZVB gehaald, overgestapt naar ZHVC en in 1993 naar SZT en vervolgens in 2008 een veldje opgeschoven en naar de ZCR verhuisd.

Na vele jaren met de ASK21 van de ZHVC op stap te zijn geweest, samen met een paar “’oud hout” liefhebbers een K7 aangeschaft, de PH 1007, wedstrijd registratie K7  (K3 derde macht)

Toen dat K7-team uit elkaar viel in 1996 heb ik in Oerlinghausen de huidige K7, PH 1070 gekocht, aanvankelijk met 4 man, maar nu door overlijden van 2 man in mijn bezit, en sinds december 2011 weer een aandeel geregeld met Stef Huizer.

Met de K7 ga ik wel overland, een keer of 15 in totaal,  maar hij wordt vooral gebruikt voor passagiers starts. Eerst op Terlet en nu af en toe op Deelen.

Af en toe bekruipt me wel het gevoel of de vele tijd die het zweefvliegen kost wel opweegt tegen  het soms tegenvallende aantal  starts of vlieguren, maar steeds weer blijkt  het zweefvliegvirus het te winnen van de twijfels, en heeft ook het besluit om penningmeester van de ZCR te worden de banden met de club en het zweven steviger  aangehaald. 

IK blijf dus zweven!

 
Met zweefvliegen begonnen door een enthousiaste praktikante die voor mij werkte.
Eerste passagierstart op Ypenburg gemaakt met de PH 217, K7, lierstart, los gekoppeld, looping flickrol en zoomer en gelijk overgevlogen naar de hangaar. Te veel voor een eerste start,  met knikkende knieen  uitgestapt maar  gelijk besmet met het zweefvirus …. je komt er nooit meer vanaf.
In 1978 bij DSA  gaan vliegen op Ypenburg met de “vijand ZCR” aan de overkant van de harde baan.
In ’81 ZVB gehaald, overgestapt naar ZHVC en in 1993 naar SZT en vervolgens in 2008 een veldje opgeschoven en naar de ZCR verhuisd.
Na vele jaren met de ASK21 van de ZHVC op stap te zijn geweest, samen met een paar “’oud hout” liefhebbers een K7 aangeschaft, de PH 1007, wedstrijd registratie K7  (K3 derde macht)
Toen dat K7-team uit elkaar viel in 1996 heb ik in Oerlinghausen de huidige K7, PH 1070 gekocht, aanvankelijk met 4 man, maar nu door overlijden van 2 man in mijn bezit, en sinds december 2011 weer een aandeel geregeld met Stef Huizer.
Met de K7 ga ik wel overland, een keer of 15 in totaal,  maar hij wordt vooral gebruikt voor passagiers starts. Eerst op Terlet en nu af en toe op Deelen.
Af en toe bekruipt me wel het gevoel of de vele tijd die het zweefvliegen kost wel opweegt tegen  het soms tegenvallende aantal  starts of vlieguren, maar steeds weer blijkt  het zweefvliegvirus het te winnen van de twijfels, en heeft ook het besluit om penningmeester van de ZCR te worden de banden met de club en het zweven steviger  aangehaald.
IK blijf dus zweven!

Op 15 jarige leeftijd ben ik in 1994 lid geworden bij de ZCR. In die tijd was er nog een ledenstop, maar na een winter hard werken voor de club mocht ik in maart 1995 mijn eerste start maken op Ypenburg.

Na de definitieve sluiten van Ypenburg in 1997, zijn we met de ZCR een jaartje te gast geweest op Woensdrecht. In 1998 zijn wij met de club verhuisd naar Deelen, waar ik datzelfde jaar mijn ZVB behaalde.

In 1999 ben ik begonnen bij de KLM Luchtvaartschool. In 2002 heb ik de KLS afgerond en sinds 2003 ben ik werkzaam bij de luchtvaartmaatschappij met de zwaan. Het vliegen met een Boeing is hartstikke gaaf, maar zweefvliegen is nog steeds het leukste wat er is!

In 2010 ben ik in het bestuur van de ZCR gekomen als commissaris PR & Algemene clubzaken.